Verdere restauratie Dinky Toys/ Taunus 17M

Een dankbaar autootje, wel veel werk mee gehad, want het spuiten met metallic verf viel nog niet mee. Meerdere keren opnieuw begonnen

De tussentijdse behandelingen pakten gelukkig altijd goed uit.













Het uiteindelijke resultaat.

In een doos op zolder vond ik een aantal model-autootjes, van Dinky Toys , Corgi Toys en Spot-on. Deze waren daar een flink aantal jaren verzeild geraakt met de bedoeling ze ooit eens te restaureren. Bij nazoeken van de modellen bleek er nog aardig wat onderdelen te verkrijgen te zijn. Dus maar eens voorzichtig begonnen.
Omderstaande auto is niet de eerste die opgeknapt is ,maar wel tot nu toe de best gelukte. Want dat opnieuw spuiten van zo'n klein object valt nog niet mee. Eerst onderplaat eraf, waarbij dan soms een boortje breekt, dan in de verfafbijt en goed afspoelen. Dan een grondlaag en de juiste kleur verf aanmaken. De juiste verhoudingen verf en verdunner is ook zoiets, het moet er niet gelijk weer vanaf druipen. Sommige autootjes hebben dus meerdere lagen gehad, voordat er een acceptabel resultaat verkregen is.
Deze "Ford Thunderbird Convertible" ( Corgi Toy ) heb ik zelf nog als speelgoed gehad en dus flink gebruikt.
Het binnenwerk heb ik gelaten zoals het was ,want dan wordt het nooit de goede kleur, de ruit is nieuw en op internet te kopen.










Dit plaatje laat het resultaat zien het verf afbijt bad en schoonborstelen


En dan het resultaat na de details aangebracht te hebben met behulp van een grote loeplamp









Nu er van de "Wiboon"weinig meer te melden valt ,zal er voorlopig aandacht aan deze werkzaamheden besteedt worden.

Alweer winterklaar maken

Stilletjes had ik de hoop dat ik dit jaar niet meer winterklaar hoefd te maken, maar helaas.
Bij aankomst eerst met de makelaar overlegd en besloten de " Wiboon " te verhalen naar de verkoopsteiger. Dat kost dit jaar nog geen geld omdat ik tot 1 April 2011 nog een ligplaats heb in de "Friese Hoek".
Vandaar de nu lege ligplaats van de "Wiboon".
Daarna moest er even aangepoot worden ,want het weer zou omslaan. Toen ik begon was het nog aangenaam , maar het begon steeds meer te waaien vanaf het IJsselmeer en het werd ook kouder.


Op de foto hiernaast ligt ze dan klaar voor de winter en om verkocht te worden.
Het op dit plekje leggen had nog enige voeten in aarde (water is misschien beter hier), want achteruit invaren wilde niet erg lukken in eerste instantie.
Maar ik hoop dat ze van hier uit snel verkocht gaat worden en het geen lang wachten gaat worden.
Maar bij deze makelaar gaat het vrij vlot met verkoop van de meeste boten.

Definitieve verkoop "Wiboon"

Vanmiddag naar Lemmer geweest met Marina. Want woensdag teruggekomen van een dag klussen en toen had ik er ineens genoeg van.
Dus donderdag de makelaar gebeld voor een afspraak en vandaag de laatste persoonlijke spullen eraf gehaald en het verkoop contract getekend.
De foto hiernaast zal de laatste zijn van een potje gekookt op de "Wiboon".
De kosten versus plezier zijn niet meer in evenwicht en maakt het besluit wat makkelijker te accepteren.
Zal de tochtjes Lemmer- Lemmer met eerste stuurman Cees wel gaan missen.
Veel energie en een hoop geld is er in gestopt in de 8 jaar dat ze in mijn bezit was. Maar van een boot heb je twee keer plezier; de eerste keer bij de koop en de tweede keer bij de verkoop en alles daar tussenin is een zwart gat ,waar je geld in gooit. Weet niet meer wie het mij vertelde , hij had wel gelijk, maar er was ook ontegenzeggelijk een hoop plezier mee gemoeid.
Dus de herinneringen blijven positief, zelf heb ik er ook een hoop van geleerd om aan te pakken.
Vooralsnog zal er toch een klein leeg plekje overblijven. Ik had het toch ook niet willen missen.
Om met Rowwén Heaze te zingen , het is beter iets moois te verliezen ,dan dat je het nooit hebt gehad. Uit het lied " den heilige Antonius ".
De hoop is wel dat het bootje nu snel verkocht gaat worden en het definitieve afscheid snel plaatsvindt. En we niet ook weer alle winterklaar maak dingen moeten gaan doen, daar heb ik dus eigelijk geen zin meer in.
Ik houd de trouwe volgers op de hoogte. Alhoewel ik de indruk kreeg de laatste tijd dat er niet veel volgers meer waren. Iedereen moet op Hyves en Faceboek en twitter.
Groetjes vanuit een wat stil Dalen. Schipper Jan

Het mutsje van het liertje

Woensdagavond met zoon Daan vertrokken naar Lemmer, maar eerst bij moeders nog frites gegeten.
Bij aankomst in Lemmer waaide het dat het rookte en 's nachts was er behoorlijk veel regen.
's Morgens op het gemak ontbeten en wat klusjes gedaan, de VHF werkt ook weer, het bleek uiteindelijk toch de antenne te zijn, die tijdens het in- en uitrijden van de hal in Uitwellingerga toch beschadigd is. 's Middags gezellig geluncht en dan het water opgezocht. De wind was nog stevig, dus we besloten alleen de fok te gebruiken, maar die werkte weer eens niet mee toen hij uitgrold zou worden. Geen beweging in te krijgen, dus het eerste zeiltripje is het ook deze middag niet geworden.
Gelukkig had ik nu hulp, Daan kon de val goed strak trekken terwijl ik het zeil in bedwang hield. Toen ik de fok inschoor was ik allleen en dat werkt toch niet zo goed.
Een paar keer de fok in en uit gehaald en dat werkte ook weer naar behoren.
Het windvaantje schijnt ook wat ontzet te zijn ,want het sb vlakje dat de windhoek moet aangeven lijkt iets verbogen waardoor het lang duurt voor het vaantje doorgaat in de juist windrichting. Ook spinnen hadden enige webben geweven die weerstand opwekten voor het draaien naar de juiste positie.
De volgende dag was het weer niet geweldig en de bemanning voelde zich na twee nachten slecht slapen ook niet meer topfit. Aangezien er ook nog enige regen verwacht werd besloten we maar naar huis te gaan. Daan had de dag erna weer een andere afspraak.
Wel nog het mutsje voor het liertje erop gezet, door Marina gemaakt. Geweldig!

Skûtsje sielen in Lemmer

Dit jaar kwam het er toch echt van. We gaan logeren op de "Wiboon" en dan genieten van het Skûtsje sielen op het ijsselmeer in de baai bij Lemmer. Het werd een heel festijn.
En met deskundig commentaar van enkele Friesen naast ons begon ik er zowaar een beetje van te snappen.
Op de loze uurtjes voor de wedstrijden ook nog wat geknutseld.
De foto is genomen op de avond voor de wedstrijden, als de skûtsje arriveren in Lemmer, wat weer een heel ander spektakel oplevert, vooral als het Lemster skûtsje binnenvaart.

Knutselen aan boord

Maandag 26 juli vertrokken naar de boot, met de bedoeling een paar dagen te gaan varen met Cees Alfrink. Maar de weersberichten waren niet echt best en dat resulteerde in een telefoontje van Cees dat hij ervan afzag om de verre reis te ondernemen. Jammer, maar ik ben toch maar naar Lemmer gereden, want er stonden nog wat dingen uit.

Bij een stortbui moest er toch node een sanitaire stop gemaakt worden en voor de uitzondering aan boord naar het toilet. Bij het pompen lekte het en bleek een bevestigingssteun afgebroken van het onderstuk waar de pomp op gemonteerd zit, dus lekkage.

Alles gesloopt want er moest een nieuw onderstuk komen.

De volgende dag naar Skipperland in Lemmer en spullen besteld, maar uiteindelijk bleek een komplete pot met alles erop en eraan ( aanbieding) goedkoper te zijn.

Dus eerst maar de basis weer eens geverfd. Bij het opvullen van de pot met antivries word wel eens gemorst en dat komt de verf niet ten goede .

Op de foto het nieuwe toilet.

Maar ook de slaaphut moest leeg, want er moest naar de lekke watervulpijp gekeken worden.Om daarbij te komen ,moest alles weg. Uiteindelijk bleek het om een al heel oud lekje te gaan in de aansluiting van de dekdoorvoer en slang aansluiting. Gelijk hier ook maar even gegrond.

De marifoon bleek vorige week ook niet meer te werken en die dus ook weggebracht, ook de radio doet het niet meer geweldig.Het was dus grote puinhoop aan boord.

Al met al is het meer klussen dan varen dit jaar.

Het nieuwe seizoen

Het nieuwe seizoen neemt weer een aanvang bij het naar buiten rijden van de "Wiboon " uit de hal van de jachthaven de Watervriend in Uitwellingerga.
Het werd een langer verblijf in deze hal dan voorzien, want waar het eerst de bedoeling was om rustig en droog onder de waterlijn te schilderen ,kwam ik er al snel achter dat het langer zou gaan duren, want ik vond een gat in de boeg. En dat moest uiteraard gelast. En dat nam weer meer tijddan ik gehoopt had. Maar ze is er nu weer klaar voor. Samen met jongste zoon Daan het bootje weer teruggebracht naar haar ligplaats in Lemmer.

Onderweg naar het Prinses Margrietkanaal.

In de zeer drukke sluis in Lemmer

Poetsen en schilderen

Het is alweer een tijdje geleden ,dat ik geblogd heb.
Maar ik ben onderwijl toch wel een paar keer nog op de boot geweest.
En ik had het idee, dat ze steeds vuiler werd.
Zie nevenstaande foto en zo was de hele boot. Zelfs met de hoge drukspuit ging het er niet af. Dus de wondersponsjes en de blue wonder erbij gehaald en afwerken met autowas. Dat werkte wel.
Het achterschip moet ik echter nog doen, dat komt dan eventueel wel als we weer in Lemmer liggen.
Ze staat momenteel in de hal, zodat ik het onderwaterschip kan behandelen met primer en antifouling. Het is en blijft een intense en kostelijke hobby


Nevenstaande foto toont de "Alegria", bij de brug in Grou ,die ik samen met de eigenaar, Rob Crenadeiongh opgehaald heb uit Grouw.
Volgende week vertrekt hij naar de Azoren via allerlei buitenlandse havens.
Om hem te volgen ga je naar alegria.waarbenje.nu ,want Rob gaat verslag doen van deze reis.

" SERAPIS "

En daar is ie dan.

De stoomsloep "SERAPIS ".

Het is een zeer leerzaam project geworden, allerlei dingen werden duidelijk tijdens het bouwen. Minitieus werken is een van de dingen die echt nodig zijn. Doordat er ook gewerkt is met karton blijkt dat het erg moeilijk is om de romp de goede vorm te laten behouden, al gauw onstaat het gevaar dat ze scheluw wordt. Wat een mooi oud nederlands woord. Passend bij de uitstraling van deze stoomsloep.

Opmerkelijk was wel dat ik tijdens het bouwen, de naam SERAPIS vaker tegenkwam. Zelfs op Discovery Channel kwam er een documentaire voorbij , verhalend over de bibliotheek van Alexandrië en de god SERAPIS.

Vervolg bouw SERAPIS

De getoonde foto's zijn van het model dat al aardig op streek is. Was vergeten foto's te maken van de kiel en spanten.
Alle onderdeln zijn gemaakt van materiaal dat over is van andere projecten. Ook worden stukjes heel dun teak gebruikt, afkomstig uit de sigarenkistjes van mijn vader.
De kiel en spanten zijn van een oude ondergrond van een treinentafel, beplankt met kartonnnen strips. Gesneden uit platen boekbind karton. Stukken triplex (0,4mm) van het Wiboon model.
Het enigste dat tot nu toe gekocht is zijn de bronzen schroef, tube plamuur en een nieuw blikje vernis.
Het is toch wel lastig om vanaf zo'n summiere tekening een goed ogend model te bouwen. Ik beschouw het maar als een leerproject voor een eventueel echte stoomsloep tezijnertijd.

Maar ik heb wel ondervonden ,dat het werken met karton voor de beplanking niet zo'n heel goed idee is. Het karton heeft een eigenschap dat de richting van de vezels heel belangrijk zijn ivm het trekken van het materiaal.
Ook zijn de dunne strips niet stevig genoeg om een ronde vorm te behouden. Hiermee moet je dus rekening houden.
Maar het is leuk om allerlei dingen , die ik in een grijs verleden bewaard heb , nu kan gebruiken.

Onderstaande beelden geven een idee van het bekleden van de binnenkant met sigarenkistjes fineer. Eigenlijk bedoeld om sigaren aan te steken.

De " SERAPIS "

Vorig jaar oktober aan een nieuwe modelboot begonnen.
De tekening vond ik op internet (uiteraard zou ik bijna zeggen) en was van een stoomsloep. En stoom is iets dat mij altijd geïnteresseerd heeft, op de zeevaartschool hier veel over moeten leren en mijn loopbaan op zee begonnen op een stoomboot.

Maar op een gegeven moment rees toch de vraag ,welke naam voor deze sloep geschikt was.
Ik vond een ongelezen boek op de planken van de werkkamer en daarin werd verhaald over een schip dat de inhoud van de bibliotheek van Alexandrië moest verschepen in de laatste moeilijke Romeinse jaren en de naam had van de God Serapis. Daar het verdere verhaal ook raakpunten had met de gebeurtenissen , die ik meemaakte op het SS "Metula ", vond ik deze naam wel passen bij het nieuwe project.
Binnenkort wordt dus bij machinefabriek "Haricot" de stoomsloep "Serapis" afgeleverd, want ze is nu nog onder constructie.
Het hoedje schijnt een korenmaat te zijn, wellicht komt hier het spreekwoord vandaan ; Je licht onder de korenmaat laten schijnen?
Of komt dit uit de bijbel, vond het wel leuk dit even te belichten.

verbeterde genua

Zie ook de verhalen over de oude fok,welke geen fok bleek te zijn ,maar een te lichte genua.
Deze week komt de nieuwe (2e Handse) genua naar Dalen.
Het tekeningetje zat bij een mooi verhaal over het verschil van een highaspect fok en een genua.
Dit was van M-Sails ,waar ik een zeer leuk gesprek had met de zeilmaker-eigenaar mbt mijn fok.
De nu geleverde genua is een oud zeil dat aangepast werd voor gebruik op de "Wiboon ".
Maar dan van een zware kwaliteit doek.
We kunnen nu dus met een gerust gemoed ook wat meer wind aan.
En nu maar hopen dat er dit jaar wat meer zeilweer zal zijn.