Opknappen van de vijvervlonder.

Aangezien het verblijf op de vlonder wat gevaarlijk bleek te worden, besloten om te kijken waar het probleem zich voordeed. Ik had al een klein vermoeden, maar uit uiteindelijk moest bijna alles vernieuwd. Enkele steunbalken bleken nog wel goed maar de rest moest vervangen.
Hout kopen , schroeven en steunpalen. En begon het sloopwerk. Een hele klus werd het en het viel af en toe niet mee. De nog te gebruiken onderdelen schoongemaakt en weer opgeschuurd en het resultaat mag er zijn.

De irissen bloeien weer voor het eerst sinds 4 jaar en dat leek me een goed
moment om het bloggen weer op te pakken.

Drukte in de Haricot's machine fabriek.

Dit had in eind 2015 het begin moeten worden van het verslag van de bouw van een Franse stoommachine.

Deze gaf echter zoveel problemen ,dat het bijhouden van de blog erbij inschoot.

Het getoonde onderdeel is de stoomschuif die het meeste zorg vergde inclusief de schuifkast.

Bijna klaar.

En dan draait hij eindelijk. na veel bloed en tranen.

De medewerkers van de  "Haricot "machine fabriek waren teneinde raad, maar de directeur vond gelukkig de oplossing van het stoom toelaat geheim. Dankzij zijn achtergrond als wtk op de grote vaart.

Uil

De Uil zat nu eens niet in de olmen, maar bij buurvrouw Jannie in de achtertuin.

 

draaibankje operationeel

Het draaibankje kan nu optimaal gebruikt worden. Een ladekastje , zodat de te gebruiken hulpstukken altijd bij de hand zijn.

Klaar !!!!!

De  "ColumbiaIII " heeft gevaren met radiobesturing en is dus klaar. Een hele klus geklaard.

Weer is er een boot afgeleverd op de Daler scheepswerf. 

Deze keer duurde het wel erg lang met het afbouwen.

Maar het resultaat mag er toch wel zijn dacht ik.

Op naar het volgende project. 

 

 



Voortgang ColumbiaIII

Het einde komt in zicht. De relingen zijn aangebracht en het takelwerk geïnstalleerd.
Ook is ze al te water geweest en blijk waterdicht met een mooie waterlijn. De laatste loodjes nog en dan kunnen we gaan varen, wel eerst dopen natuurlijk.

Vleesetende moerasplant ( sarracenia stevensii )



Op bijgaande foto's zijn de verschillende bloeistadia te zien van onze vleesetende moerasplant of met de deftige naam " Sarracenia Stevensii ".
Het plaatje waarmee het plantje geleverd werd bij Intratuin, liet geen bloem zien en er wordt ook geen bloei periode vermeldt. Dus mijn verbazing en ook verrassing was groot toen er uit een kale stengel deze prachtige bloem zich ontplooide. Gelukkig was het geen strenge winter, dus dit heeft ze alvast overleefd en er moeten ook voldoende vliegen en andere insecten gevangen worden om te overleven. maar hier zijn we al erg blij mee.

Nog meerwerk op de werf

De eerste serie relingpaaltjes uitgemeten, hetgeen nog een hele klus bleek. De eerste paaltjes zijn nu vast gelijmd op het achterdek.
Dan moet er nog een draad op vast gelijmd worden en dan eventueel nog afgewerkt met een houten lijst , zoals het met een houten boot hoort.
Er zit nog genoeg werk aan, zou ze deze zomer nog varen?

Laatste loodjes op de werf in Dalen

Na wat oponthoud, is er weer werk verricht op de Daler shipyard. Nu moeten er allerlei kleine items geplaatst worden en hier en daar nog wat verbeteringen aangebracht worden. En dat vreet altijd veel tijd. Om de ankerketting aan te brengen bijv. , bijna een uur geprutst en dan heb je de ketting door de gaatjes en doe je even wat anders met de winch , floeps ,de ketting wordt er weer uitgetrokken door het anker omdat de ketting nog nergens vastzit. Dus.... weer een hoop gepruts, maar nu zit ie vast en kunnen we weer verder.

Hij was er weer na afwezigheid.

Waar zit hij op te wachten ,een vlieg of mug , of hopend dat zich nog een vrouwtje laat zien?
Het was dit jaar geen vurige vertoning van het amfibieën  bestand.
Ben benieuwd of er nog eitjes zullen komen.

En daar zijn ze weer!!

Vorige week waren ze er weer ,de lentebode's.

Deze keer was er ook een kleine bruine kikker bij. De drie padden hadden het prima naar hun zin.

We zijn met z'n tweeén hoor!

Rugby

Padden en kikker

Eigen broed shubunkin

De dotters beginnen ook aan de lente.

 

 

Deze week is er echter nog maar een pad aanwezig. De rest is 'm weer gesmeerd.

Vordering op de werf in Dalen

Na een slepend gebeuren bij het spuiten van de romp, dat niet erg soepel verliet, eindelijk een fatsoenlijk resultaat bereikt. Nu kunnen we verder met de kleine en andere afbouwspulletjes.
De romp moet nog even goed nadrogen en dan kunnen we aan dek beginnen.
Let op de winch met de zelf gedraaide onderdelen.na zo lang niet achter de draaibank bezig geweest te zijn , vind ik het een zeer acceptabel resultaat.

Deuren maken op de werf

Het werk gaat verder op de werf, waar het zo langzamerhand flink koud wordt. Dus wordt er een kacheltje bijgezet. De deuren waren aan de beurt en dat vergt nogal wat meet- en schuurwerk ,want alles moet mooi passen.
Als dat klaar is moet alles nogmaals geschuurd worden en gespoten. Er zitten al een aardig aantal lagen op, want de eigenaar wil goed verfwerk. Af en toe denk ik dat ie wat al te secuur is.
Volgend jaar moet het scheepje toch kunnen varen.

Patrijs poorten voor de ColumbiaIII

Het is druk op de werf. Het spuiten van de opbouw en romp vergt veel schuren, plamuren, schuren, grondverf, schuren, plamuren, schuren, nogmaals grondlaag enz. Daarna hetzelfde procede als hiervoor, maar met witte lak en wat verkeerd licht merk je niet waar je te dik gaat. Dus schuren enz. maar tussentijds heb je dan tijd om patrijspoortjes re maken van nestringen en doorslagen op diameter van de nestringen. Dan een flinke druppel secondenlijm en het geheel is waterdicht, hopen we ,want er moet met deze boot gevaren worden.

Mastje draaien voor de Columbia

Het eerste probeersel op het nieuw verworven draaibankje.
Voor de  "Columbia " een rondhout van 8mm afdraaien om een zogenaamd  verjongde mast te krijgen  En dat is aardig gelukt.

Jong gebroed.

Tot ons grote genoegen zagen we bij het koffiedrinken op ons terrasje opeens een klein kikkertje.
Of het  broed is uit de eigen vijver, valt moeilijk te zeggen. Het is in ieder geval hartstikke leuk om zo'n klein kikkertje te zien die ook al op vliegen of andere insecten jaagt.
Nu maar hopen dat hij blijft, maar wellicht wel, want er zijn nog maar weinig vijvers in de buurt over.

Het was warm op de werf

Er is weer vooruitgang te melden op de Columbiawerf. 

Het geheel begint wat meer smoel te krijgen.

De voorste kajuit moet los worden gehouden van de achterste opbouw. Want deze opbouw moet er af kunnen ivm het aan en uitzetten van diverse schakelaartjes om draadloos te kunnen sturen.

Dit heeft dan weer allerlei te verzinnen oplossingen tot gevolg. Het is geen bouwdoos, waar alles professioneel is uitgekiend. Maar dit is toch leuker.

Ook kunnen er nog steeds bewaarde materialen gebruikt worden zoals het dak van de opbouw. Ooit door mijn vader gemaakt als vliegtuigvleugel, maar aangezien het profiel mooi symmetrisch is, kan het als dak dienen voor deze boot. Gevonden in een zakje met allerlei houtresten. 

Zo denken we ook nog steeds aan onze dierbaren.

Er ligt nog heel wat werk te wachten voor hij kan varen.

Maar het is leuk werk en er is geen reder die met boetes dreigt.

Bezoek van de eekhoorn.

In plaats van het door mij gemaakte eethuisje aan te doen,(zie vorig verslag) begon die goochem aan de pinda's die we voor de vogeltjes hadden opgehangen. Met als gevolg dat na enige tijd de hele pindaworst uit de boom donderde. Want hij maakte het zichzelf wel makkelijker ,door de gaten in het net te vergroten. maar het blijft een leuk gezicht.

Na de grote schoonmaak

Na de grote schoonmaak van de vijver zag het er lang zeer donker uit in de vijver. Maar nu is hij zo helder als ik hem zelden meer gezien heb. Misschien ligt het ook wel aan de koude temperatuur van het water. Maar ik vind het wel een mooi gezicht.
De overblijfselen van de lelies zijn ook zichtbaar gegroeid. Ben benieuwd of er weer bloemen in komen en of er verschillende kleuren zijn overgebleven.

 

Vorige week was er ineens bezoek van een eekhoorn in onze tuin, die zich tegoed deed aan de overgebleven pinda's die nog in een boompje hingen.
Na wat research gedaan te hebben op internet heb ik van rest hout en andere spullen een voerbak gemaakt. En nu maar hopen dat de eekhoorn weer terugkomt en ik hem vanuit mijn luie stoel weer kan bekijken.

Lentebodes

 



Dit jaar is het er niet een, maar zijn er zelfs 4 padden, te weten twee paartjes. En zoals ze tekeer gaan . Het gaat er ruig aan toe. Ook is er al resultaat te zien in de vorm van snoeren eieren.

 

Ook de overgebleven gele dotters geven aan dat de lente al vroeg begonnen is.

De vijver is vorig najaar flink opgeschoond, zoals te zien is.

Lelies zijn weer gescheurd en de eerste series nieuwe plantjes geplaats.

Het moet weer wat moois worden.

Ook zijn er weer twee jonge visjes gespot, twee Shubunkins, zodat het aantal vissen een beetje op peil wordt gehouden, waar de reiger op zijn beurt bezig is het aantal vissen omlaag te brengen. Duurzaam bezig dus.